Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/2059 K.2010/7914

Taraflar arasında görülen davada Tarsus Asliye 2.Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01.05.2008 tarih ve 2005/509-2008/176 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından davalıya emanet edilerek çırçır fabrikasına konulan 134,180 kg buğdayın 28/07/2005 tarihli ihtarnameyle geri istenmesine rağmen iade edilmediğini ileri sürerek, 134,180 kg buğdayın veya bedeli olan 44.950 YTL’nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, buğdayın müvekkilinin müdürü olduğu şirkete teslim edilmesi sebebiyle davanın şirkete açılmadığından husumetten reddini, şirketin buğdayı emanet makbuzu ve kantar fişini geri veren davacıya iade ettiğini ileri sürerek, davanın esastan reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere dayanılarak, davacının davalıya dava konusu buğdayı belge ve emanet fişi ile teslim ettiği, davalının buğdayı iade ettiğine dair yazılı belgesi olmadığı, buğdayın ihtarnamede verilen süre sonundaki değerinin 40.656,54 YTL olduğu gerekçesiyle davanın bu miktar üzerinden kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, vedia akdinden kaynaklanmakta olup, davacı dava konusu buğdayları davalının şahsına teslim ettiğini ileri sürmesine karşın, davalı taraf buğdayların şahsına değil, davalının müdürü olduğu dava dışı ... Ltd. Şti’ye ait iş yerine teslim edildiğini savunmuş ve bu yönde dosyaya teslim belgeleri ile kantar tartı fişleri ibraz etmiştir. Davalının ihtara cevabında ve diğer ifadelerinde de buğdayın çalıştığı iş yerine tesliminden söz edilmektedir. Öte yandan, dosya içeriğinden de buğdayların teslim edildiği iş yerinin şirkete ait olduğu anlaşılmaktadır. Bu itibarla ve davada buğdayların teslim edilmemesinde davalının şahsi bir eyleminin varlığı ispat edilemediğinden mahkemece davanın husumet yönünden reddine karar vermek gerekirken, kabulüne karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.