Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/2190 K.2010/7930

Taraflar arasında görülen davada Gebze Asliye 3.Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12.09.2008 tarih ve 2007/95-2008/398 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı firmanın 1996 yılında tescil edilen “Gourmet Türk Malı” markasının, müvekkilinin menşei memleketi Almanya’da tescilli “Gourmeat” markasının 29. sınıfa ait bir kısım emtia için korunması amacıyla TPE’ye yaptığı başvurunun reddine mesnet gösterildiğini, ancak davalının bu markayı son 5 yıl içinde fiilen ve ciddi olarak kullanmadığın ileri sürerek, davalının markasının 29. sınıf emtialar bakımından hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin “Gourmet” markasını 2004 tarihinde başka bir şirketten devraldığını, bu markanın devir tarihine kadar fiilen kullanıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının markayı devraldığı şirket faturalarından son 5 yılda kullandığının sabit olduğu anlaşıldığından hükümsüzlüğün tespiti davasının reddine, davacının 29. sınıf emtia içinde sayılı kaşar peyniri yönünden davalı markanın kısmen hükümsüzlüğü talebinin de davacının bu mal açısından fiilen kullanımını ve davalının tescilli markası nedeniyle tescilini yaptıramayarak zararının oluştuğunu ispatlayamadığından davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1) Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2) Ancak, davalının kaşar peyniri yönünden dava konusu markayı son 5 yıldır kullanmadığı anlaşılmakla ve davacının da 556 sayılı KHK’nun 43. maddesi gereğince ilgili sıfatıyla kaşar peyniri yönünden de dava açma hakkını haiz olduğu nazara alınarak kaşar peyniri yönünden kısmi hükümsüzlük kararı verilmesi gerekirken, bu yönden davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.