Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/2352 K.2010/8310

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Denizcilik İhtisas Mahkemesi’nce verilen 23.09.2008 tarih ve 2006/18-2008/278 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin taşıma işleri komisyonculuğu yaptığını, davalı ... şirketinin taşıma rizikolarına karşı teminat altına aldığı emtianın 1 nolu davalı tarafından denizyolu ile taşındığını, ancak alıcısına malın hasarlı olarak teslim edildiği gerekçesiyle davalı ... şirketi tarafından başlatılan takip sonucu müvekkilinin hiçbir sorumluluğu olmadığı halde 13.500 YTL ödeme durumunda kaldığını, oysa gerek hasarın taşıyıcının kusurundan meydana gelmediğini ve gerekse müvekkilinin taşıyıcı olmaması nedeniyle hasardan sorumlu olmadığını ileri sürerek, davalı ... şirketine ödenmek durumunda kalınan 13.500 YTL’nin temerrüt faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında mahkemece 1 nolu davalı hakkındaki davanın tefrikine karar verilmiştir.

Davalı ... şirketi vekili, davacının taşıma komisyoncusu olarak taşıyıcı gibi emtiada meydana gelen zarardan sorumlu olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre davaya konu yükün kapalı konteynır içinde taşıyıcıya teslim edildiği, yükün tam ve sağlam olarak teslim edildiğinin ispat edilemediği, dolayısıyla yükte meydana gelen hasardan taşıyıcının sorumluluğunun bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... şirketi vekili temyiz etmiştir.

Dava, deniz taşıma sözleşmesinden kaynaklanan istirdat istemine ilişkindir.

Somut olayda, davalının sigortalısına ait emtianın davacı tarafından Gebze’den Malta’ya taşındığı ve malın alıcısına teslimi sırasında hasarlı olduğu taraflar arasında uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık, davacı taşıyanın meydana gelen hasardan sorumlu olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Her ne kadar bilirkişi raporunda davaya konu taşımaya ilişkin konşimentoda SAİD TO CONTAİN ve SHIPERS STOW LOAD AND COUNT kaydının olduğu bunun “taşınmak üzere gemiye kapalı kaplar içinde yüklenmiş olan malların içeriğinden taşıyan sorumlu değildir” anlamına geldiği, bu nedenle hasardan davacı taşıyanın sorumlu olmadığı belirtilmiş ise de, dosya içerisindeki varma yerinde yapılan ekspertiz incelemesi sırasında çekildiği anlaşılan fotoğraflardan konteynırın kapalı ve mühürlü olmadığı, malın konteynırdan daha yüksek olması nedeniyle üstünün branda ile kapatıldığı ve tahliye esnasında brandanın yırtık olduğu görülmektedir.

Bu itibarla, mahkemece konteynırın kapalı ve mühürlü olmaması nedeniyle taşıyanın TTK’nın 1061. maddesi hükmüne göre sorumluluğunun devam ettiği, taşıyıcının her hangi bir çekince koymaması nedeniyle yükün hasarsız olarak taşıyana teslim edildiğinin kabulü gerektiği ve bundan sonra hasarın neden kaynaklandığının belirlenerek TTK’nın 1061. maddesi uyarınca davalının sorumlu olup olmadığına karar vermek gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.