Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/2568 K.2010/8999

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 26.11.2008 tarih ve 2007/252 - 2008/269 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin büyük emekler ve paralar harcayarak, üniversite adaylarının tercihlerine yardımcı olacak bir yazılım eseri meydana getirdiğini, bu esere de TERCİH ROBOTU adı verilerek, bu adın 02.05.2000 tarihinde marka olarak tescil edildiğini, davacı adına tescilli yazılım eserinin davalı tarafa ait internet sitesinde, müvekkilinin izni olmadan kullanıldığını, müvekkiline ait eserin, 5846 sayılı FSEK kapsamında korunmaya değer bir eser olduğunu, bu yayın nedeniyle müvekkili şirketin "yazılım eseri" nedeniyle elde edebileceği geliri elde edemediğini ileri sürerek,

şimdilik yoksun kalınan gelirden oluşan zararın FSEK'nun 68. maddesi uyarınca üç katı olan 6.000.000.000.-TL maddi, 5.000.000.000.- TL manevi tazminatın 29.07.2004 tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, FSEK'nun 67 ve 68. maddeleri uyarınca hüküm özetinin ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine ilişkin verilen karar Dairemizce “davacıya ait bilgisayar programının FSEK’nun 1/B ve 2/1. maddeleri kapsamında ilim ve edebiyat eseri olup olmadığı hususunun belirlenerek; davacı yazılımı eser vasfında ise uyuşmazlığın FSEK’nun 83. maddesi çerçevesinde değerlendirilip bir çözüme kavuşturulması gerektiği” gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak, davacının yazılım programının eser niteliğinde bulunmadığı, ancak, TERCİH ROBOTU ibaresinin davalı tarafından kullanılmasının haksız rekabet teşkil ettiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 2.000 YTL maddi ve 3.000 YTL manevi tazminatın temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.