Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/2611 K.2010/8939

Taraflar arasında görülen davada Antalya 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26.12.2008 tarih ve 2006/111-2008/467 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili,müvekkilinin davalı kooperatifin ortağı olduğunu,kooperatif tarafından kendisine gönderilen 14.03.2005 tarihli yazıda borcunun 1.514 YTL olarak bildirildiğini,03.05.2005 tarihli icra takibinde ise 2001-2002 yıllarına ait aidat gecikme faizi 5.264 YTL’nın talep edildiğini ileri sürerek,borçlu olmadığının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili,davacının 2001 yılında ödemesi gereken aidat borcunu 10 ay sonra ödemesi nedeniyle 5.264 YTL ,ayrıca 2005 Mart ayından eksik yatan 109 YTL’nın talep edildiğini savunarak,davanın reddini istemiştir.

Mahkemece,iddia,savunma,bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre,davacının takip tarihi itibariyle ödenmemiş aidat borcunun bulunmadığı,fakat gecikme nedeniyle 5.936,40 YTL faiz borcunun bulunduğu,alacağın likit olduğu gerekçesiyle,davanın kısmen kabulüne,Antalya 7. İcra Müdürlüğü’nün 2005/5311 sayılı takip dosyasına konu 109 YTL asıl alacak ile 1,09 YTL işlemiş faiz alacağı yönünden davacının borçlu olmadığının tespitine,5.264 YTL tutarındaki faiz alacağı yönünden davanın reddine,% 40 icra inkar tazminatının davacıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı,davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.