Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/2638 K.2010/8947

Taraflar arasında görülen davada İzmir 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 18.12.2008 tarih ve 2008/712 - 2010/810 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankanın İzmir Şubesi nezdinde hesabının bulunduğunu, müvekkil şirket yetkilisi ...'in davalı tarafından gayrimenkullerinin paraya çevrilmesi yoluyla giriştiği takipte yapılacak satışı engellemek için 12.05.2003 tarihinde saat 16.49'da hesaplarından (10.000) YTL. çekerek dava dışı Aycell A.Ş.’de bulunan teminat mektubunu geri alıp davalı bankaya verdiğini, bu arada şirket yetkilisine davalı bankanın Ankara Şubesi görevlisi tarafından, sadece icra masraflarında kullanılacağı belirtilerek "10.000 YTL. banka masraf karşılığı" yazan bir dekont imzalatıldığını,

müvekkilinin sonradan yaptığı incelemede aynı gün İzmir Şubesi'nden "...'e ödenen" açıklamasıyla hesaplarından saat 17.57'de (10.530) YTL. ödendiğinin anlaşıldığını, müvekkil yetkilisinin aynı gün hem Ankara'dan hem İzmir'den para çekilmesinin mümkün olmadığını ve bu paranın müvekkilince çekilmediğini ileri sürerek, (10.530) YTL’nın temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, talebin haksız olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece,bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve dosya kapsamına göre,davalı bankanın dekont bedelinden sorumlu olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne,10.530 YTL'nın 12.05.2003 tarihinden itibaren 3095 SK'nun 4449 SK değişik 2/2 bendindeki faiz oranı uygulanmak suretiyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.