Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/2801 K.2010/8904

Taraflar arasında görülen davada Aydın Asliye 2.Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16.01.2009 tarih ve 2006/99-2009/18 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ortağı olduğu davalı kooperatifçe adına tahsis edilen arsa üzerine fabrika binası inşaa ettiğini, emlak vergisi mükellefi olan davalı kooperatif tarafından ödenmesi gerekmesine rağmen 2000 yılı ikinci dönem ve 2001, 2002, 2003 yıllarına ait emlak vergisinin uyarılara rağmen davalıca ödenmediğini, belediye tarafından emlak vergisinin gecikme zammı ile birlikte davalıdan tahsili için başlatılan takip üzerine gecikme zammının yersiz olarak müvekkilinden talep edildiğini ileri sürerek, davalı tarafından ödenmeyen vergi borcundan kaynaklanan gecikme zamından müvekkilinin sorumlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekil, davacının emlak vergisi mükellefi olduğunu, iskan ruhsatı ve diğer işlemleri kooperatifi aracı kılmadan yaptığını, verginin davacı tarafça ödenmesi gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, binanın üzerinde bulunduğu taşınmazın davalıya ait olduğu, yapı kullanım izin belgesinin davalı adına alındığı, emlak vergisi mükellefiyetinin davalı adına oluşturulduğundan emlak vergisini ödeme yükülülüğünün davalıya ait olduğu gerekçesiyle davacının ödenmeyen 2000 yılı 2. dönem ve 2001, 2002, 2003 yılı emlak vergilerinin zamanında ödenmemesinden kaynaklanan gecikme zammı nedeniyle davacının borçlu olmadığının tespitine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.