KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2009/3457 E., 2010/9488 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Eylül 2010
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
296 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Denizli 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28.11.2008 tarih ve 2007/197 - 2008/407 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Multu Pınar Şengel tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalı şirket adına TPE nezdinde 10.05.2000 tarihinden itibaren 30 ve 32 nci sınıfa dahil emtialar için tescilli bulunan “efe” ibareli markanın davalı tarafından 30 ncu sınıfta yer alan emtialar yönünden 556 sayılı KHK’nin markayı kullanma olarak kabul ettiği şekilde kullanılmadığını, bu durumun müvekkilinin sözkonusu markayı anılan emtialar için kullanabilme olanağını haksız biçimde kısıtladığını ileri sürerek, tescil tarihinden itibaren 30 ncu sınıfta yer alan emtialar üzerinde davalı şirket tarafından hiçbir şekilde kullanılmayan “efe” ibareli markanın 556 sayılı KHK’nin 14 ve 42/c maddelerine istinaden hükümsüz sayılmasına, iptaline ve markalar sicilinden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalının davaya konu tescilli markayı 30 ncu sınıf emtialar yönünden tescilden itibaren kesintisiz olarak 5 yıllık sürede kullanmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile davalı adına tescilli “efe” markasının 30 ncu sınıf emtialar için geçerli olmak üzere hükümsüz sayılmasına, iptaline, markalar sicilinden terkinine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2009/3457, K. 2010/9488, 30 Eylül 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama