KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2009/3629 E., 2010/9688 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Ekim 2010
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
273 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 5. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24.12.2008 tarih ve 2008/45 - 2008/291 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı banka nezdinde bulunan hesaplarından internet bankacılığı yolu ile 151.400 TL ve 400 Euro’nun başka hesaplara havale edildiğini, bu olayda yeterli güvenlik önlemi almayan davalı bankanın kusurlu olduğunu ileri sürerek 659,72 TL nın ticari kredilere uygulanan en yüksek faizi ile birlikte tahsilini istemiş, 03.11.2008 harç tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 52.705 TL na çıkarmıştır.
Davalı ... ve Kredi Bankası AŞ vekili, davacıya ait hesapların internet bankacığı yolu ile başka hesaplara aktarılmasında, müvekkili bankanın kusurunun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve dosyadaki belgelere göre, davalının yeterli güvenlik önlemleri almaması sonucunda davacıya ait hesaplardan internet yolu ile transfer işlemlerinin yapıldığı, bu suretle davacının zarara uğradığı dava açıldıktan sonra davalı tarafından bir kısım ödemelerin yapıldığı ancak ödenmeyen kısım olan 52.705 TL nın davalıdan tahsilinin gerektiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2009/3629, K. 2010/9688, 4 Ekim 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama