Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/4472 K.2010/11054

Taraflar arasında görülen davada Sapanca Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10.04.2008 tarih ve 2006/97-2008/78 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının, müvekkili ile aralarında sözleşme olmaksızın, satttığı suların bulunduğu damacanalar üzerinde müvekkiline ait TSE markasını kullandığını, bu durumun müvekkilini maddi ve manevi zarara uğrattığını ileri sürerek, TSE markasına yapılan tecavüzün önlenmesine, masrafları davalıdan alınmak kaydıyla piyasaya sunulan ve halen stoklarda bulunan TSE markası basılı evrak, broşür ve ürünlerin toplatılarak muhafaza altına alınmasına, 4.897 TL maddi ve 14.691 TL manevi tazminatın tecavüzün tespiti tarihinden itibaren işleyecek ticari reeskont faizi ile birlikte tahsiline ve tecavüz için verilecek kararın masrafı davalıdan alınmak kaydıyla tirajı en yüksek iki gazetede ilanına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı tarafça üretilen mal ve ambalajlarda davacıya ait TSE markasını kullandığı ve bu şekilde davacının marka hakkına tecavüz ettiği, davalının bu eyleminin TSE Belgelendirme Talimatına aykırılık teşkil ettiği ancak davalının TSE damgalı ürünleri piyasaya arz etmediği ve kamuoyunu yanıltma ihtimalinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabul ve kısmen reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, marka hakkına tecavüz iddiasına dayalı tazminat istemine ilişkin olup, davaya 556 sayılı KHK hükümlerinin uygulanması gerekmektedir.

Davadan önce, 556 sayılı KHK’nin, 22.06.2004 tarih ve 5194 sayılı Yasa ile değiştirilen 71. maddesi hükmüne göre, bu Kanun Hükmünde Kararnamede öngörülen davalarda görevli mahkemenin ihtisas mahkemeleri olduğu, bu mahkemelerin tek hakimli olarak görev yapacağı hükme bağlanmıştır. Ayrıca, bu mahkemelerden hangilerinin ihtisas mahkemeleri olarak görevlendirileceğini ve bu mahkemelerin yargı çevresini ... Bakanlığı’nın teklifi üzerine Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu’nun belirleyeceği öngörülmüştür.

Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu’nun, 16.09.2004 tarih ve 396 sayılı kararı ve daha sonra alınan ve halen yürürlükte olan 24.03.2005 tarih ve 188 sayılı kararı ile anılan Kanun Hükmünde Kararnamelere ilişkin davalar bakımından, Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi kurulmayan yerlerde, Asliye Ticaret Mahkemesi kurulmuş olup olmamasına bakılmaksızın, bir ya da iki asliye hukuk mahkemesi olan yerlerde bir numaralı asliye hukuk mahkemesi, ikiden fazla asliye hukuk mahkemesi olan yerlerde 3 numaralı asliye hukuk mahkemesi görevlendirilmiş olup, bu mahkemelerin yargı çevresinin adli yargı ... komisyonlarının merkez ve mülhakatları olan ilçeleri kapsadığı da belirtilmiştir.

Mahkemelerin görevi kanunla düzenlenmiş olup, görev kuralları, kamu düzenine ilişkindir ve temyiz dahil, yargılamanın her aşamasında resen dikkate alınır. İhtisas Mahkemeleri ile diğer hukuk mahkemeleri arasındaki ilişki, görev ilişkisidir.

Bu durumda, davadan önce yürürlüğe giren göreve ilişkin açıklanan düzenlemeler gereğince, somut olayda, Sapanca’nın bağlı olduğu adli yargı ... komisyonunun merkezi olan Sakarya’da kurulu bulunan asliye hukuk mahkemesinin sayısına göre, görevli mahkemenin belirlenerek, buna göre, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, bu yönün gözden kaçırılması doğru olmamıştır.

2- Bozma neden ve şekline göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.