Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/5418 K.2010/11817

Taraflar arasında görülen davada Bursa 2.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22.12.2008 tarih ve 2007/200 - 2008/593 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin davalı banka nezdindeki hesaptan 05.05.2006 ve 06.05.2006 tarihlerinde internet bankacılığı aracılığıyla müvekkilinin bilgisi ve rızası dışında 3.kişi hesaplarına para aktarıldığını, güven kurumu olarak faaliyet gösteren davalı bankanın objektif özen yükümlülüğünün yerine getirilmemesinden kaynaklanan hafif kusurundan dahi sorumlu olduğunu ileri sürerek, 25.655,53.-YTL zararın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının hesabından yapılan işleme kendi kusuru ile sebebiyet verdiğini, davacı tarafından gizliliği temin edilmesi gereken şifrenin müvekkili banka dahil olmak üzere 3.kişiler tarafından bilinmesinin kesinlikle mümkün olmadığını, müvekkili bankanın kusurunun bulunmadığını, tele-web sitesinin güvenliğini sağlamak için gerekli tüm önlemleri aldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, bir güven kurumu olarak faaliyet gösteren bankaların objektif özen yükümlülüğünün yerine getirilmemesinden kaynaklanan hafif kusurlarından dahi sorumluluğu olduğu, ek güvenlik tedbirlerini almayan davalı bankanın kusurlu bulunduğu davacının şifresini koruma yükümlülüğüne uygun davranmadığı ve müterafik kusurlu olduğu savunmasının da davalı tarafça usulen kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.