Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/5809 K.2010/11774

Taraflar arasında görülen davada KDZ.Ereğli 1. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26.07.2007 tarih ve 2007/300-2007/474 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankanın Ereğli Şubesi’nde bulunan vadesiz mevduat hesabından 09.04.2007 tarihinde müvekkilinin bilgisi ve izni dışında internet yoluyla 1.855,00 YTL’nin çekildiğini, 15 Nisan tarihli maaşının da çekilen paraya mahsup edildikten sonra banka tarafından 325,00 YTL borçlu çıkarıldığını, bu borcun 18.04.2007 tarihinde müvekkilince ödendiğini, bankanın objektif özen borcunu yerine getirmediğini ileri sürerek, 1.855,00 YTL’nin 09.04.2007 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun gereğince davanın tüketici mahkemesinde görülmesi gerektiğini, ayrıca dava açılmadan dava konusu paranın davacı hesabın aktarıldığını ve davanın konusuz kaldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı bankanın sıfatı ve davalı ile davacı arasındaki ihtilafın ticari nitelikte olduğu gerekçesiyle mahkemenin görevsizliğine, karar kesinleştikten sonra dosyanın görevli ve yetkili Asliye (Ticaret) Mahkemesi’ne gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Somut olayda, davacının internet şifresi kullanılarak hesabından para çekildiğinin iddia edilmiş olmasına ve bu davaya Ticaret Mahkemesi tarafından bakılacağına dair bir düzenleme mevcut bulunmamasına göre, miktar itibariyle Sulh Hukuk Mahkemesinin görevi içinde kalan işbu davaya mahkemece bakılması, taraf delilleri toplanarak yapılacak inceleme sonucuna göre esas hakkında bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde Asliye (Ticaret) Mahkemesi’nin görevli olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmesi yerinde olmadığından kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.