Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/589 K.2010/6453

Taraflar arasında görülen davada Ankara Asliye 2.Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25.06.2008 tarih ve 2006/332-2008/368 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında Kredili Bankomat 7/24 Kart Sözleşmesi imzalandığını, davalının borcunu ödemediğini, hesabın kat edildiğini ileri sürerek, 5.516.690.369 TL’nın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkiline uyarı yazısı tebliğ edilmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalının 5464 sayılı Yasa’nın geçici 4 ncü maddesinden yararlanmak için davacıya başvurduğu, borcun kredi kartından kaynaklanmadığı gerekçesiyle istemin kabul edilmediği, oysa davalının kullandığı kredi kartının yasa kapsamında bulunduğu, davacının kart çıkaran kuruluş olduğu, davalının 205.96 YTL ana para ve 906.72 YTL işlemiş faiz ve fer’ilerinden oluşan toplam 1.247.22 YTL borcunun bulunduğu,

taksitle ödenerek tasfiye edileceği gerekçesiyle davalının davacı bankaya 1.247.22 YTL borçlu olduğunun tespiti ile bu tutarın 31.05.2006 tarihinden başlamak ve aylık 69.29 YTL’lık taksitlerle 18 eşit taksitte ödenmek suretiyle borcun tasfiyesine, süresinde ödenmeyen her bir taksit için yasanın 26 ncı maddesinde belirtilen oranda gecikme faizi uygulanmasına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.