Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/6062 K.2011/5015

Taraflar arasında görülen davada Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 23.03.2009 tarih ve 2008/199-2009/137 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davalı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 26.04.2011 gününde davacı avukatı ... ile davalı avukatı ..... gelip, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili dava ve ıslah dilekçesiyle, davalı kooperatifin ortağı olan müvekkiline diğer ortaklarla aynı miktar aidat ödemesine rağmen diğer dükkanlardan 18,20 m2 daha küçük dükkanların verildiğini, bu durumun 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 23. maddesindeki eşitlik ilkesine aykırı olduğunu ileri sürerek, şimdilik 32.445- TL.nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkiline ait arsalar üzerinde üçüncü kısımda rezerv olan 57 adet dükkan yapılmasına genel kurulca karar verilmesi üzerine tasdikli projenin hazırlandığını, davacının kendi isteğiyle iki adet oto bölümündeki dükkanlar için başvurusunu yaptığını, davacıya 02.05.2006 tarihinde çekilen kuralar sonucunda 1/1 ve 1/7 nolu dükkanların çıktığını, oy birliği ile şerefiye farkı istenmediğini, arsanın konumu gereği olan farklılığın önceden kabul edildiğini, tapular verildikten 2 yıl sonra açılan davanın kötü niyetli olduğunu, dükkanın metre kare olarak küçük olması halinin açık ayıp olduğunu ve hemen ileri sürülmesi gerektiğini, davacının inşaat komisyonunda yer alması nedeni ile durumdan haberdar olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalı kooperatifin ortağı olan davacıya aynı miktarda ödeme yapmış olmasına rağmen diğer bir kısım üyelerden daha küçük dükkanların verildiği, bu durumun 1163 sayılı Koperatifler Kanununun 23. maddesindeki eşitlik ilkesinin ihlali niteliğinde olduğu, bunun aksine kooperatif genel kurulunca bir kararın da alınmadığı, davacıya verilen dükkanların emsallerine göre 21.63 metrekare daha küçük olduğu, iki adet dükkan için değer farkının 32.445,00 TL olarak belirlendiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.