Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/6080 K.2010/11821

Taraflar arasında görülen davada Mersin 1.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30.01.2009 tarih ve 2004/748 - 2009/10 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı bankanın Silifke Şubesi'nin mudisi olan müvekkilinin hesabından 06.02.2004 tarihinde Mersin Şubesi'nden bir başka şahsa 10.000,00 TL ve Mersin/Çarşı Şubesi'ndeki hesabından bu şube tarafından aynı şahsa 500,00 TL ödeme yapıldığını, işlemlerin çalınan ya da kaybolan nüfus cüzdanındaki fotoğraf değiştirilmek suretiyle sahte imzayla gerçekleştirildiğinin belirlendiği, müvekkilinin Mersin Cumhuriyet Başsavcılığı'na şikayetçi olduğunu, bankanın gerekli titizliği göstermediğini ileri sürerek, 10.500,00 TL’nın ödendiği tarihten itibaren en yüksek banka ya da ticari faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, Mersin Şubesi'ne başvuran şahsın Silifke Şubesi tarafından davacı adına düzenlenmiş hesap cüzdanı ve nüfus cüzdanını ibraz ettiğini, Mersin şube elemanlarınca düzenlenen provizyon notunun nüfus ve hesap cüzdanı fotokopileriyle birlikte Silifke Şubesi'ne fakslandığını, olumlu provizyon üzerine ödeme yapıldığını, hesabın bulunduğu şube farklı olduğundan imzaların karşılaştırılamadığını, Mersin/Çarşı Şubesi'nde yapılan işlemde de nüfus ve hesap cüzdanı aslı alınarak ödeme yapıldığını, davacının nüfus ve hesap cüzdanlarını özenle saklama ve kaybı halinde derhal bankayı haberdar etme yükümlülüğünü yerine getirmediğini,

paranın çekildiği tarihten 10 gün sonra Mersin Cumhuriyet Savcılığı'na verdiği şikayet dilekçesinde banka cüzdanları ve nüfus cüzdanının gayri resmi yaşadığı kişi tarafından gasp edilerek alındığını beyan ettiğini, bu nedenlerle müvekkili bankaya karşı talep hakkına sahip olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen 23/10/2008 tarihli bilirkişi raporuna dayanılarak, nüfus cüzdanı ile banka hesap cüzdanlarının başkalarının eline geçmemesi hususunda gereken dikkat ve ihtimamı göstermeyen davacının % 20 oranında kusurlu olduğu, ibraz edilen kimlikteki fotoğrafın üzerinde soğuk damga olup olmadığını kontrol etmeyen, provizyon notu ve tediye fişleri üzerinde faile attırılan imzalar ile işlemleri yapan banka şube kayıtlarındaki imzaları gereği gibi mukayese ve kontrolünü yapmayan davalı bankanın % 80 oranında kusurlu olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile çekilen paranın % 80’i olan 8.403,04 YTL’nın 06/02/2004 tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalı bankadaki davacıya ait hesaptan üzerinde sahte fotoğraf bulunan nüfus cüzdanı ile davacının bilgisi olmadan çekilen paranın tahsiline ilişkindir.

Mahkemece, hükme esas alınan 23/10/2008 tarihli bilirkişi raporunda işlemler ayrı olarak değerlendirilmeyerek davacının nüfus cüzdanı ile banka hesap cüzdanlarının başkalarının eline geçmemesi hususunda gereken dikkat ve ihtimamı göstermediği gerekçesiyle % 20 oranında kusurlu, davalı bankanın da kimlikteki fotoğrafın üzerinde soğuk damga olup olmadığını kontrol etmediği ve imza kontrolünü gereği yapmadığı gerekçesiyle % 80 oranında kusurlu olduğu kabul edilmiş ise de, daha önce alınan 12/09/2006 tarihli bilirkişi raporunda ve 31/02/2008 tarihli ek raporda 500 TL’lık işlem için tarafların %50 oranında kusurlu olduğu,

10.000 TL’lik diğer işlem için ise davalı bankanın %20, davacının ise %80 oranında kusurlu olduğu belirtilmiştir. Ancak, iki rapor arasındaki çelişki giderilmeden hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Mahkemece, iki işlem ayrı değerlendirilmek ve para çekilirken kullanılan belgeler, paranın çekiliş şekli ve kimlikteki resmin değiştirildiği hususları da gözetilmek suretiyle bankacılık konusunda uzman, bankacılık hukukundan anlayan üç kişilik bilirkişi heyetinden rapor alınarak önceki raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın davalı yararına bozulması gerekmiştir.