KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2009/6588 E., 2010/12461 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Aralık 2010
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
268 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Şişli 1.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17.03.2009 tarih ve 2008/156 - 2009/125 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkiline yangın poliçesi ile sigortalı plazanın camlarının davalı yüklenici tarafından takılması sırasında çalışanının elinden düşen camın güneşlik şaçağını oluşturan cam çatının 14 adet camının kırılmasına neden olduğunu,sigortalısına 10.09.2007 tarihinde müvekkilince 19.719,17 USD ödendiğini ileri sürerek, şimdilik 19.719,17 USD'nin karşılığı olan 25.552,10 TL'nın 10.09.2007 tarihinden itibaren avans faizi ile talep ve dava edilmiştir.
Davalı vekili, dava konusu olayda kusurun tümünün müvekkilinde bulunmadığını, istemin fahiş olduğunu, müvekkilinin davadan önce temerrüde düşürülmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, davacı şirket tarafından sigorta edilen işyerinde ana girişte bulunan güneşlik saçağının ve otomatik döner kapının tavan camlarının, davalı firma çılışanlarının kusuru sonucu kırıldığı, adam çalıştıran olarak davalı şirketin kusursuz sorumluluğunun bulunduğu, davacının 10.09.2007 tarihinde sigortalısına ödediği hasar bedeli için davalıya rücu etme hakkı bulunduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2009/6588, K. 2010/12461, 6 Aralık 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama