Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/6717 K.2010/12863

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26.11.2008 tarih ve 2006/1399-2008/1407 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin İş Bankası Gültepe Şubesinde 1.850 TL. miktarında vadeli mevduat hesabı açtırdığını, 01.07.2002 tarihinde parasını çekmeye gittiğinde paranın daha önceden çekildiğini öğrendiğini, evine misafir olarak gelen Semra Demir isimli kişinin nüfus cüzdanı fotokopisi ve banka hesap cüzdanını çalarak parayı çekmiş olabileceğini, bu nedenle Şişli Cumhuriyet Savcılığı'na şikayette bulunduğunu, davalının basiretli bir tacir gibi davranıp kimlik tespiti yapmadığını, davacının dul ve iki çocuk annesi olduğunu,

olay nedeniyle derin elem ve üzüntüye maruz kaldığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.850 TL'nin vade tarihinde ulaşacağı faiziyle birlikte toplam tutarın vade tarihinden itibaren ticari faiziyle birlikte, 1.000 TL manevi tazminatın 01.07.2002 tarihinden itibaren ticari faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının 28.02.2002 tarihinde vadeli hesap açtırdığını, 28.06.2002 tarihinde hesap cüzdanı ve kimlik fotokopisi ile bizzat gelerek parayı çektiğini ve hesabın kapatıldığını, müvekkilinin sorumluluğu olmadığı gibi, davacının iddialarının senaryo niteliğinde olduğunu, dava dilekçesinde belirtildiği üzere davacının 01.07.2002 tarihinde paranın çekildiğini öğrendiğini, dava tarihinin ise 04.11.2006 tarihi olduğunu, BK. 60. madde gereği bir yıllık zamanaşımı süresinin geçtiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm deliller değerlendirilerek, zamanaşımı itirazının reddine karar verilerek, davacıya ait paranın çekilmesi sırasında kullanılan imzanın davacıya ait olmadığı, davacının davalı bankadaki parasının vedia olarak değerlendirildiğinde davalının bu parayı muhafaza etmek zorunda olduğu, davacının ağır kusurlu olup %80 oranında kusurunun bulunduğu, davacının da %20 oranında kusurlu olduğu gerekçesiyle 1.480 TL'nin vade tarihinde itibaren işleyecek yasal faiziyle tahsiline, manevi tazminat şartları oluşmadığı için manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

Davalı vekili kararı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.