KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2009/7072 E., 2011/537 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Ocak 2011
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
264 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 19.03.2009 tarih ve 2006/307 - 2009/177 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekilleri tarafından ayrı ayrı istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacılar vekili, davalı kooperatifin ortağı olan müvekkilinin, usulsüz ihtar ve tebligatlarla kooperatiften ihraç edildiğini, menfi tespit ve ihraç kararının dava sonuçlanıncaya kadar tedbiren durdurulması istemiyle ticaret mahkemesine açtıkları davanın görevsizlikle sulh hukuk mahkemesine gönderildiğini, bu mahkemece de tedbir kararının ticaret mahkemesinden istenilmesi gerektiği gerekçesiyle tedbir taleplerinin reddedildiğini, anılan dava ile zamanaşımı süresinin kesildiğini, ihraç kararının haksız olduğunu ileri sürerek, ihraç kararının iptalini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, hak düşürücü süre geçtikten sonra açılan davanın reddini istemiştir.
Mahkemece; iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davacıların, davalı kooperatifin ortağı oldukları, akçalı yükümlülüklerini ihtara rağmen yerine getirmemeleri nedeniyle yönetim kurulunca ihraçlarına karar verildiği, kararın 19.05.2005 tarihinde tebliğ edildiği, davanın üç aylık hak düşürücü süre geçtikten sonra açıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacılar ayrı ayrı temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin ayrı ayrı tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2009/7072, K. 2011/537, 24 Ocak 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama