Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/7181 K.2011/138

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09/04/2009 tarih ve 2008/234-2009/98 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, ‘EVET HAYIR ...’ ibareli markanın 41. hizmet sınıfında kullanılmak üzere 1996 yılında müvekkili adına tescil edildiğini, bu markanın tanınmışlığının tespiti için yapılan başvurunun doğası gereği televizyon kanallarında sunulması ve marka sahibinin ünlü bir kişi olması nedeniyle medyada sıkça yer alması ve son yıllarda markanın eskisi kadar sık kullanılmaması gerekçesiyle reddedildiğini, yaptığı itirazın kabul edilmediğini, müvekkili markasının tanınmışlık kriterlerini taşıdığını ileri sürerek, davalı TPE YİDK kararının iptaline, müvekkili markasının tanınmış marka olarak kabul edilerek işlemlerin devamına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, kararın yerinde olduğunu, davacı markasının tanınmışlık kriterlerini taşımadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, davacının ‘...’, ‘... EVET HAYIR’, ‘EVET Mİ? HAYIR MI?, ‘...’ ve ‘YOLAÇ’ ibareli markaların sahibi olduğu, 1960 yılından beri özgün formatı içeren ‘EVET HAYIR’ isimli yarışma programını hazırlayıp sunduğu, yoğun sahne, TV ve radyo çalışmaları ve beraberindeki promosyonlarla izleyiciler nazarında beğenilen ve tercih edilen kalıcı bir marka olduğu, bu yarışma programı ve sunucusu davacı ‘...’ ile ilgili çok sayıda iletişim araçları ile haber yapıldığı, bilinilirlik oranının %77,78 oranına ulaştığı, sektöründe tanınmış olduğu, tanınmışlık kriterlerini taşıdığı gerekçesiyle davanın kabulüne, TPE YİDK kararının iptaline, davacı markasının tanınmış olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.