Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/7627 K.2011/507

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 02.12.2008 tarih ve 2007/430 - 200/683 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında üye işyeri sözleşmesi imzalanarak müvekkili işyerine pos cihazı takıldığını, 12.05.2004 tarihinde yaptığı satışın bedelinin kredi kartıyla tahsil edildiğini, davalının onay verdiğini, ‘401’ numarası ile biten kredi kartıyla ödenen meblağın chargeback kuralları uyarınca, diğer kartla yapılan satış bedellerinin ise, müvekkilinin hesabına alacak kaydedilmemesi nedeniyle ödenmediğini, müvekkilinin alacağının olduğunu ileri sürerek, şimdilik 7.000.00 YTL’nin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının iki kredi kartıyla toplam 21.350.00 YTL satış yaptığını, dava dışı Garanti Bankası A.Ş’nin durumdan şüphelenerek inceleme gerçekleştirildiğini, konuyu müvekkiline intikal ettirdiğini, paranın blokeye alındığını, davacının slip asıllarını sunamadığını, karşı bankanın chargeback kuralları gereği parayı müvekkilinden tahsil ettiğini, davacının sahte kredi kartıyla satış yaptığını, sözleşme hükümlerine aykırı davrandığını savunarak, davanın reddine istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, dava dışı kişinin iki adet kredi kartıyla davacıdan 21.350 YTL tutarlı kontör satın aldığı, davalıya ait pos cihazının onay verdiği, kredi kartlarının kopyalanması nedeniyle ödeme yapmadığı, kredi kartlarının davalı ve dava dışı Garanti Bankası A.Ş’ye ait olduğu, satış bedelinin 5 ayrı slipe bölünerek tahsil edildiği, tek fatura verildiği, bu durumun Uluslararası Kredi Kartları Kurallarına aykırı bulunduğu, provizyon verilmesinin sahte kredi kartlarına geçerlilik sağlamayacağı, davacının kimlik, kredi kartı numarası ve imza kontrolünü yapmadığı,

sözleşmeye aykırı davrandığı, gerçek kart hamilerinin işlemin sahte olduğunu davalıya bildirdiği, harcamanın şüpheli hale geldiği, davalının ödememe yetkisinin olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.