KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2009/7873 E., 2011/1293 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Şubat 2011
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
270 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Şişli 2. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06.02.2009 tarih ve 2008/582-2009/90 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankadaki hesabından internet üzerinden 11.04.2007 günü aynı bankanın Küçükköy Şubesi hesabına Mehmet Selim Buyun adına 4.950 TL havale yapıldığını, bu işlemin müvekkilinin bilgi ve iradesi dışında yapıldığını, Cumhuriyet Başsavcılığı'na suç duyurusunda bulunduğunu, davalının internet bankacılığında alması gereken tedbirleri almadığını ileri sürerek, 4.950 TL'nin en yüksek mevduat faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın havale işlemini yapan şahsa yöneltilmesi gerektiğini, müvekkilinin tüm güvenlik tedbirlerini aldığını, olayın davacının kusuru nedeniyle şifre ve parolasının 3. kişinin eline geçmesinden kaynakladığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davalının güvenlik tedbirlerini tam olaak almadığı ve mevduatın muhafazasında basiretli iş adamı gibi davranmadığı, davalının objektif özen yükümlülüğünün bulunduğu ve hafif kusurlardan dahi sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, 4.950 TL zararın ihtarnamenin tebliğ tarihi olan 16.05.2007 tarihinden itibaren reeskont faizi ile tahsiline karar verilmiştir.
Davalı vekili kararı temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2009/7873, K. 2011/1293, 7 Şubat 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama