Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/7950 K.2011/591

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13.02.2009 tarih ve 2007/328 - 2009/11 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "ETO" ibaresinin tescili yönündeki başvurusunun YİDK tarafından ibarenin Eskişehir Ticaret Odası'nın kısaltması anlamına gelmesi ve mezkur ibarenin Türkiye'de korunan adlandırmalardan olduğu gerekçesiyle kısmen reddedildiğini ileri sürerek, YİDK kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, davacının "ETO" ibaresinin kamu kurumu niteliğinde bir meslek kuruluşu olar Eskişehir Ticaret Odası’nın ilk harflerinden oluşan ve bu ibarenin kısaltılmasına işaret eden bir ibare olup, 556 sayılı KHK'nın 7/1-g hükmüne göre yetkili mercilerden izin alınmadan tescilin mümkün olamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının başvurusundaki ibarenin, Paris Sözleşmesinin 2. mükerrer 6/1-a maddesinde belirtilen birliğe üye ülkelere ait armalar, bayraklar ve diğer devlet amblemleri, birliğe üye ülkelerce kabul edilmiş olan resmi kontrol ve teminatı belirten resmi işaretler, uluslararası teşkilatların armalarından olmadığı, resmi kontrol ve teminatı belirten "resmi" işaretlerin "TSE" ve "İSO" gibi garanti işaretleri olduğu, "ETO" ibaresinin bu tür kontrol ve teminat işaretlerinden de olmadığı,

Eskişehir Ticaret Odasına ait logonun köşeleri yuvarlatılmış bir kare bandın içerisine yazılmış "ESKİŞEHİR TİCARET ODASI 1895" yazısı ile içerisinde "E" harfine benzer bir simgenin bulunduğu, davacının soyadı olan "ETO" ibaresinin redde dayanak olarak gösterilen işaretlerle aynı veya ayırt edilemeyecek derecede benzer olmadığı gibi,

556 sayılı KHK'nin 7/1.g maddesi yollaması ile Parih Sözleşmesi'nin 2. mükerrer 6. maddesinin 1.c bendi hükmü uyarınca davacı başvurusunun tescili halinde kamuda kullanıcı ile teşkilat arasında bir bağ olduğu şeklinde yanlış bir düşünce uyandıracak nitelikte bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.