Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/8 K.2010/6225

Taraflar arasında görülen davada Gebze 2.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25.10.2007 tarih ve 2001/219-2007/548 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin davalı bankadan kullanmış oldukları kredinin geri ödemesinin gecikmesi nedeniyle davalı banka tarafından hesabın kat edildiğini, bunun üzerine müvekkillerinin kredi borcunu ödediklerini, ancak davalı bankanın uyguladığı faiz oranının sözleşmede belirlenen orandan fahiş olduğunu, bu nedenle müvekkillerinden davalı bankanın fazla tahsilat yaptığını ileri sürerek, davalıya fazla ödenen 7.006,63 YTL’nin temerrüt faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kısmen kabulüne, 2.068,12 YTL anapara ve 2.198,13 YTL işlemiş faizin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, davacılar tarafından kullanılan kredi nedeniyle davalı tarafından fazla tahsilât yapıldığı iddiasına dayalı alacak istemine ilişkindir.

Somut olayda, mahkemece davacılardan kullanılan kredi borcu nedeniyle davalı banka tarafından 23.8.2000 tarihi itibariyle 2.068,12 YTL fazla tahsilât yapıldığı, bu bedele 24.8.2000 tarihinden dava tarihine kadar geçen süre için %165 oranında faiz uygulanmak suretiyle 2.198,13 YTL faiz alacağının bulunduğu kabul edilerek, yazılı şekilde karar verilmiştir.

Ancak, her ne kadar davacılar vekili tarafından fazla tahsil edilen paraya tahsil tarihinden dava tarihine kadar davalı bankanın davacılara uyguladığı faiz oranı üzerinden faiz talep edilmiş ve mahkemece bu talebe göre hesaplama yapılmış ise de, davalı bankanın kredi borcuna uyguladığı faiz oranı taraflar arasında yapılan kredi sözleşmesine göre belirlenmiş olup, taraflar arasındaki ilişkinin bankacılık işleminden kaynaklanıyor olması ve ticari nitelikteki bu ilişkiden kaynaklanan alacak yönünden davacıların isteyebilecekleri ticari temerrüt faiz oranının avans faiz oranı olması gerekmektedir.

Bu itibarla, mahkemece, davacılardan fazla tahsil edildiği kabul edilen 2.068,12 YTL’ye tahsil tarihinden dava tarihine kadar avans faiz oranı uygulanmak suretiyle hesaplama yapılarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.