Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/8820 K.2011/1537

Taraflar arasında görülen davada Nevşehir Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10/04/2009 tarih ve 2007/890-2009/469 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankanın Kozaklı Şubesi’nde 04.01.1990 tarihinde vadeli hesap açtırarak B02665-5 nolu hesaba 3.000.000 TL yatırdığını, daha sonra yurtdışına işçi olarak gittiğini, 2007 yılında izne geldiğinde Kozaklı Akbank Şubesi’nin kapatıldığını öğrendiğini, bankaya müracat etiğinde genel merkezden sorulması gerektiğinin bildirildiğini, oradan da olumsuz cevap aldığını ileri sürerek, müvekkilinin 04.01.1990 tarihinde yatırmış olduğu 3.000.000 TL’nin vade tarihinden itibaren işleyecek sözleşmede belirtilen temerrüt faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın zamanaşımı yönünden reddi gerektiğini, davacının banka kayıtlarında herhangi bir mevcudiyeti bulunmadığını, davacının alacağını 1990 yılından dava tarihine kadar 17 yıl boyunca araştırmamasının hayatın olağan akışına ters olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dosyaya ibraz edilen hesap cüzdanının davalı bankanın Kozaklı Şubesi’nden verildiğinin ve halen geçerli bir belge olduğunun kabulü gerektiği, hesabın vadeli hesap olması nedeniyle faiz hesabının vadeye uygun olup mükerrer faiz olmadığı,

davalı bankanın zamanaşımı definin 4389 sayılı Bankalar Kanunu’nun 10/4 maddesi ve bu madde uyarınca Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurulu tarafından 27.06.2001 günlü Resmi Gazete’de yayınlanarak yürürlüğe konulan Bankaların Kuruluş ve Faaliyetleri Hakkındaki Yönetmelik’in 35. maddesi uyarınca davacıya iadeli taahhütlü ihbar yapıldığının iddia ve ispat edilememesi karşısında yerinde görülmediği, davalı bankanın sözleşme gereğince yedinde bulundurduğu parayı davacıya ödemesi gerektiği sonucuna varılarak davanın kabulüne, 3.000.000 TL’nin 04.01.1990 tarihinden itibaren %57 faiz ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. 1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankanın Kozaklı Şubesi’ne 04.01.1990 tarihinde vadeli hesap açtırarak bu hesaba yatırdığı “3.000.000 TL’nin” müvekkiline ödenmediğini ileri sürerek, bu bedelin tahsilini istemiştir.

15.10.2008 tarihli bilirkişi raporunda hesabın ilk açılış tarihinde faiz oranının %57 olarak belirlendiği, mevduat hesaplarına işletilen yıllık faiz oranlarının yıllara göre değiştiği, ancak dosya içerisinde davalı bankanın yıllara göre değişen faiz oranları bulunmadığından hesabın açılış tarihindeki faiz oranı olan %57 üzerinden yapıldığı ve mahkemece davalı bankadan 04.01.1990 tarihinden dava tarihi olan 05.09.2007 tarihine kadar 1 yıllık vadeli TL cinsinden açılan mevduat hesaplarına işletilen faiz oranları sorulması halinde ek rapor hazırlanacağı belirtilmiştir.

Bu kapsamda mahkemece davacının hesabı açtırdığı 04.01.1990 tarihinden davalı bankaya gönderdiği ihtarnamenin tebliğ tarihi olan 16.08.2007 tarihine kadar davalı bankanın 1 yıllık vadeli TL cinsinden mevduata uyguladığı değişen oranlardaki akdi faiz sorulup bu oranlar uygulanarak, bu tarihten sonra ise bu oranı aşmamak üzere avans faizine göre hesap yapılması gerekirken, %57 faiz oranı dikkate alınarak hesap yapılması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Ayrıca, davacının dosyaya ibraz ettiği hesap cüzdanında hesabın açılış tarihi 04.01.1990 tarihi olup, hesaba yatan para ise 3.000.000 TL (üç milyon) olarak yazılıdır. Davacı dava dilekçesinin harca esas değer kısmında 3.000,00 YTL gösterip, talep bölümünde 3.000.000TL’nin hesap tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir. 18.04.2008 tarihli duruşmada da davacı vekili taleplerinin 3.000,00 YTL olduğunu açıklamıştır.

1 Ocak 2005 tarihinden itibaren TL’den 6 sıfır atılarak YTL uygulanmaya başlanmıştır. 1 Ocak 2009 tarihinden itibaren ise YTL yerini TL’ye bırakmıştır. Bilirkişi raporunda hesap yapılırken ana para 3.00 TL olarak alınmış ve buna göre hesap yapılmıştır. Mahkemece, yukarıda açıklanan hususlar nazara alınmadan kısa kararda 3.000,00 TL, gerekçeli kararda 3.000.000 TL’ye hükmedilmesi de doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.