Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/9125 K.2011/2323

Taraflar arasında görülen davada Kütahya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09.04.2009 tarih ve 2008/103-2009/92 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankanın Kütahya Şubesi nezdinde internet bankacılığına açık hesabı bulunduğunu, davalının yeterli güvenlik önlemi almaması nedeniyle müvekkilinin istem ve bilgisi dışında internet korsanlığı yoluyla tanımadığı kişilerce bankadaki hesabından 10.000,00 TL 'nın başka hesaplara aktarılarak çekildiğini, davalının zararı gidermediğini ileri sürerek, anılan meblağın temerrüt faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, husumetin parayı çeken kişilere yöneltilmesi gerektiğini, işlemin davacıya ait egemenlik alanında bulunan şifre kullanılmak suretiyle gerçekleştirildiğini, şifre ve bilgilerin müvekkilinin sisteminden ele geçirilmesinin mümkün olmadığını ve bu bilgilerin davacıdan ele geçirildiğini, müvekkilinin güvenlik önlemlerini eksiksiz aldığından kusuruz olduğunu savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacıya ait hesaptaki paranın başka kişinin hesabına internet yoluyla havale edilmesinde, davacıya atfedilebilecek kusur bulunmadığı ve güven kurumu olan bankanın hafif kusurundan dahi sorumlu olduğu, davalının internet korsanlığını önlemek için ek tedbir almadığı, çekilen paranın bir kısmına bloke konularak davacı hesabına aktarıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 9.7000,00 TL'nın temerrüt faiziyle birlikte tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.