Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/9322 K.2011/1549

Taraflar arasında görülen davada İzmir 4.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25.12.2008 tarih ve 2007/580 - 2008/657 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı banka nezdinde bulunan hesabından müvekkilinin bilgisi ve talimatı olmadan 14.09.2006 tarihinde internet yoluyla 12.350,00 YTL’nın tanımadığı üçüncü kişilerin hesabına aktarıldığını, davalı bankanın elektronik bankacılık hizmetinde gereken güvenliği sağlayamadığını ileri sürerek, anılan meblağın yasal faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, şifrenin özenle saklanması yükümlülüğünün davacıda olduğunu, bu nedenle doğacak zararlardan davacının sorumlu olacağını, davacının zararının şifrenin 3. kişilerce öğrenilmesi sonucu meydana geldiğini, bankanın sisteminden kaynaklanan bir zarar bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının internet şifresi ve kullanıcı adının üçüncü kişilerce öğrenilmesinde kusurlu davrandığının ispatlanamadığı, ek güvenlik tedbirleri almayan ve bir güven kurumu olarak objektif özen yükümlülüğünü yerine getirmeyen bankanın hafif kusurundan dahi sorumlu olacağı, davalı bankanın elektronik bankacılık sistemindeki güvenlik ortamını sağlamada, birden fazla sorgulama yöntemi ve müşterinin talebi olsun olmasın müşteriyi bizzat haberdar etme ve onay alma yükümlülüğünü ihmal ettiği gerekçesiyle davanın kabulü ile 12.350 YTL’nın faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.