KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2009/9406 E., 2011/2341 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Mart 2011
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
266 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Ankara 7.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09.10.2008 tarih ve 2006/651 - 2008/353 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatifin ortağı olduğunu, yapılan kura çekimi sonucu 317 ada 5 parselin kendisine isabet ettiğini, inşaatın henüz tamamlanmadığını, yapılan tespitte eksik ve hatalı hususların tespit edildiğini ileri sürerek, eksikliklerin davalı tarafından giderilmesini, bu mümkün olmazsa 6.000 TL maddi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında ıslah dilekçesiyle talebini 17.500 TL'na yükseltmiştir.
Davalı vekili, davacıya tahsis edilen villada eksiklik ve ayıplı imalatın bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının kooperatifin ortağı olduğu, kura sonucu kendisine isabet eden binanın alt giriş salonu tavan döşemesinin orta kısmının sehim yaptığı, bu nedenle çatlamaların olduğu,yine ikinci kat çıkış merdiveninde yapım hatası bulunduğu, villanın mevcut haliyle kullanılmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne, 17.500 TL'nın 20.05.2008 tarihinden itibaren avans faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2009/9406, K. 2011/2341, 7 Mart 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama