KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2009/9753 E., 2011/2677 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Mart 2011
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
273 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Ankara 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 28/05/2008 tarih ve 2006/53-2008/295 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkillerinden ...’ın davalı bankanın Samsun Merkez Şubesinde hesabının bulunduğunu, diğer müvekkili ...’ın ise bu hesaptan para çekme yetkisinin olduğunu, ...’ın bir talebi olmamasına karşın davalı banka tarafından lehine 8.000 TL bedelli teminat mektubu düzenlenerek dava dışı Miskar Gıda Ltd. Şti‘ne verildiğini ve teminat mektubunun nakde çevrilmesi nedeniyle davalı bankanın müvekkilinden ödenen tutarın depo edilmesini istediğini ve ...’ın hesabındaki 8.000 TL'nın bloke edildiğini ileri sürerek, 8.000 TL'nın bloke edildiği tarihten itibaren işlemiş faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar, tüm dosya kapsamı ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, teminat mektubu talepnamesinin davacının işletmesindeki faksla istendiği, imzanın da inkar olunmayan imzalarla aynı olduğu, imzalanan sözleşmeler gereğince davacıların sorumlu olduğu, davalı bankanın ...’ın hesabındaki parayı bloke etmesinde bir usulsüzlük olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2009/9753, K. 2011/2677, 14 Mart 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama