Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/10146 K.2012/1845

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22/01/2010 tarih ve 2008/277-2010/19 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin 21.09.2007 tarihinde çizgili sabun tasarımı için TPE'ye başvurduğunu, davalı şirketin, tasarımın yenilik vasfı taşımadığı gerekçesiyle itiraz ettiğini, TPE tarafından müvekkilinin tasarımının iptaline karar verildiğini, oysa tasarımlar benzer olmadığı gibi müvekkilinin tasarımının yenilik vasfına ve ayırtedicilik özelliğine sahip olduğunu ileri sürerek TPE YİDK'nın 02.07.2008 tarih, 2008/T-487 sayılı kararının iptali ile müvekkil şirket adına başvurusu yapılan 2007/04877 sıra numaralı tasarımın tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Evyap A.Ş. vekili, davacı tasarımının müvekkile ait tasarımlara göre yenilik ve ayırtedicilik özelliklerine sahip olmadığını, davacı şirketin müdeaddit defalar yaptığı tescil başvuruları ile müvekkilinin çizgili sabun tasarımları ile iltibas yaratmak ve haksız rekabet içine girmek maksadıyla tasarımları taklit etmeye çalıştığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı TPE vekili, tasarımların genel izlenim bakımından benzer görüldüğünü, mevcut tasarımların fazlalığı dikkate alındığında tasarım geliştirmede seçenek özgürlüğünün dar olduğu iddiasının yerinde olmadığını savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacıya ait tasarımın davalı tasarımları ile karşılaştırıldığında yenilik ve ayırtedicilik niteliğine sahip olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.