Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/10190 K.2012/14511

Taraflar arasında görülen davada Sakarya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07/04/2009 tarih ve 2007/93-2009/110 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 18/09/2012 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında yapılan 18.04.2005 tarihli "Sözleşme" başlıklı anlaşma uyarınca davalının müvekkilinin 16.07.2002-16.07.2005 başlangıç ve bitim tarihli ocak işletme ruhsatının yenilenmesi ile maliki olduğu taşınmazların haritalarının çizilip ocak işletme ruhsatlarının alınması işini üstlendiğini, müvekkilinin sözleşmenin kendisine yüklediği edimleri yerine getirdiği halde davalının ocak işletme ruhsatını zamanında yenilemediğini, sözkonusu işin müvekkili tarafından yerine getirilerek 14.06.2006 tarihinde kum ocağı işletme ruhsatının alınabildiğini,

müvekkilinin davalının edimini yerine getirmemesi nedeniyle maddi ve manevi zarara uğradığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 10.000,00 TL maddi, 10.000,00 TL manevi tazminat ile davalıya hizmet bedeli karşılığı olarak ödenen 2.380,60 TL olmak üzere toplam 23.380,00 TL’nın davalıdan faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının iddialarının yerinde olmadığını, davacının ruhsat alması için müvekkilinin her türlü girişimde bulunduğunu, davacının kötü niyetli olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı şirketin sözleşme gereğince üstlendiği ruhsat yenilemesi için eski ruhsatın süresi bitmeden 13.07.2005 tarihinde Sakarya İl Özel İdaresine başvuruda bulunduğu, böylece edimini yerine getirdiği, ruhsat yenilemesinin süresi içinde yapılamamasının ve 14.06.2006 tarihine kadar yeni ruhsat alınamamasının Sakarya İl Özel İdaresinin Maden Kanunu’nun 7.maddesinin uygulanması yöntemi hususunda tereddüde düşerek diğer kamu kurumlarından görüş alma çabasına girmiş olmasından kaynaklandığı, bu noktada davalı şirkete atfı kabil bir kusur bulunmadığı,

dolayısıyla davacı şirketin 16.07.2005-14.06.2006 tarihleri arasında çalışamaması nedeniyle oluşan iş ve kazanç kaybından davalı şirketin sorumlu tutulamayacağı, ruhsatın geç alınmış olmasından dolayı davacı şirketin başka zararının da bulunmadığı sonucuna varılarak, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmaması ile davacının kum-çakıl ocağı işletme ruhsatı alabilmek için ödediği harçların dayanağını teşkil eden yasal düzenlemelerin taraflar arasında akdedilen davaya konu 18.04.2005 tarihli sözleşmeden önce yürürlüğe girmiş olmasına ve davalının sözleşmeye aykırılık nedeniyle sebebiyet verdiği bir zararın bulunmadığının anlaşılmasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.