Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/10356 K.2012/1960

Taraflar arasında görülen davada Mersin 1.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 31/12/2009 tarih ve 2008/284-2009/510 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline nakliye sigortası poliçesi ile sigortalanan dava dışı sigortalıya ait emtianın, İstanbul' dan Mersin' e davalı tarafından nakliyesi sırasında 23.07.2007 tarihinde kamyonla birlikte çalındığını, sigortalıya emtia bedeli olarak 13.455,00 TL tazminat ödendiğini ileri sürerek bu meblağın ödeme tarihinden itibaren faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, poliçenin hasar tarihinden sonra düzenlendiğinden geçersiz olduğunu, geçersiz bir poliçeye dayanılarak yapılan ödemenin rücu edilemeyeceğini, güvenlikli bir siteye park edilen ve güvenlik görevlilerince korunan aracın, emniyetli bir yerden çalındığını, olayda müvekkiline atfedilecek bir kusur bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, sigortalıya ait emtianın üst taşıyan olan davalı şirketin temin ettiği araçla taşındığı sırada çalındığı, emtianın sigorta teminatı kapsamında bulunduğu, sigortalısına emtia bedelini ödeyen davacının sigortalının haklarına halef olduğu, davalı taşıyanın TTK'nun 781. maddesi uyarınca, taşıdığı malların teslim anına kadar uğradığı zararlardan sorumlu olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne, 13.455,00 TL'nin ödeme tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.