Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/10500 K.2012/2225

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02/03/2010 tarih ve 2008/384-2010/31 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 5. sınıfta “NEXCARE” ibareli markanın sahibi olduğunu, davalı şirketin 5. sınıf mallar için tescilli “NEO CARE” ve “NEO CARE +Şekil” ibareli markalarının, müvekkil markası ile benzer olduğunu ve iltibas yarattığını, davalının kötü niyetli olduğunu ileri sürerek, davalı markalarının hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraf markaları arasında iltibas yaratacak benzerlik bulunmadığını, markalardaki ortak unsur olan “CARE” kelimesinin İngilizceden dilimize yaygın kullanım ile geçmiş bulunan “bakım” anlamında bir kelime olup, vasıf belirttiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, taraf markaları arasında görsel ve işitsel benzerlik bulunduğu, firmalar arasında idari, ticari bağ bulunduğunun düşünülmesine yol açabileceği, 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi anlamında benzerlik ve iltibas tehlikesi bulunduğu, davacının önceki tarihte tescilli markasının 5. sınıfın 5. alt grubundaki malları, davalı markalarının 5. sınıfın tamamını kapsadığı, bu bakımdan da davalı markalarının davalı markasıyla aynı veya benzer olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.