Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/11061 K.2010/11886

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 04.03.2010 gün ve 2006/866-2008/105 sayılı kararı onayan Daire’nin 04.03.2010 gün ve 2008/11749-2010/2461 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında taşıma sözleşmesi bulunduğunu, bu sözleşme uyarında davacının aracı ile dava dışı Tansaş firmasının emtialarının taşınmasının ve davacının davalıya teminat bonosu vermesinin kararlaştırıldığını, verilen teminat bonosunu davalının doldurarak 15.000,00 TL ve ferilerinin tahsili amacıyla icra takibine giriştiğini; ancak, davacının davalıya borcunun bulunmadığını ileri sürerek, takibe dayanak yapılan bono nedeniyle borçlu olmadığının tespitine ve kötüniyet tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, sözleşme çerçevesinde davacıya teslim edilen kasa, soğutucu ve liftin iade edilmediğini, bunlar dışında 2.523,00 TL alacaklarının bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, taraflar arasında taşıma sözleşmesinin bulunduğu, davalının davacıya kasa, soğutucu ve lift teslim ettiği ve davacının davalıya teminat bonosu verdiği hususlarının çekişmesiz olduğu, ihtilafın davacıya teslim edilen emtiaların iade edilip edilmediği noktasında toplandığı, Gebze Sulh Hukuk Mahkemesi'nin tespitine göre kasanın davalıya teslim edildiğinin tespit edildiği, diğer emtiaların ise sözleşme gereği montaj yapan firmalara teslim edildiği,

davalı tarafın teslimleri kabul etmekle birlikte teslim alan firmalara yetki vermediklerini savunmuş ise de teslim alan firmalarla olan sözleşme ilişkisini inkar etmediği, bu bağlamda yapılan teslimlerin usulüne uygun olduğunun kabulü gerektiği ve davacının taşıma sözleşmesi uyarınca 589,00 TL borçlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davacının davalıya teminat bonosu nedeniyle 14.411,00 TL asıl ve 1.553,00 TL işlemiş faiz olmak üzere 15.964,00 TL borçlu olmadığının tespitine, davacı yararına % 40 oranında kötüniyet tazminatına dair verilen karar,davalı vekilinin temyizi üzerine onanmıştır.

Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.