Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/11120 K.2012/14828

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 24/05/2010 tarih ve 2008/701-2010/211 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 02/10/2012 günü hazır bulunan davacı vekili Av.... ile davalı vekili Av. ...... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı Toprak Yatırım Bankası A.Ş. tarafından davacı Toprakbank A.Ş. lehine düzenlenen teminat mektuplarından dolayı davacı Toprakbank A.Ş.nin hazine bonolarını teminat olarak tuttuğunu, davalı bankanın aynı zamanda teminat mektupları nedeniyle müvekkili bankadan komisyon tahsil ettiğini, teminat mektup komisyonları müvekkilince peşin olarak ödendiği halde davalı bankanın tüm bankacılık ilke, teamül ve mevzuata aykırı olarak hazine bonolarını vadelerinde nakde çevirmeyip nemalandırmadığını ve faiz getirmeyen bir hesapta blokeden dolayı davacının faiz kaybına uğradığını ileri sürerek,

ıslah dilekçesi ile birlikte 30.04.2004 tarihi itibariyle 280.711.828.080.-TL faiz alacağının 30.04.2004 tarihinden itibaren Devlet Tahvilleri'ne uygulanan % 58,22 faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasındaki genel kredi sözleşmesinin 131 ve devam eden maddeleri gereğince teminat olarak depo edilen hazine bonolarının nakde dönüştürülmesi sonrasında müvekkili bankanın faiz yükümlülüğü bulunmadığını, 15.01.2004 tarihi itibariyle 260.586.762.000.-TL'lık teminat mektubunun henüz müvekkili bankaya iade edilmediğini ve bu miktar nakdin teminat olarak tutulduğunu, iade edilen teminat mektuplarına ilişkin ayrılan karşılıkların davacıya iade edildiğini, davacının 19.12.2003 tarihinde ödemesi gereken 648.900.000.-TL komisyon borcunu ödemediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalının kredi teklifi ve onay mektubunda yazılı hükme aykırı davrandığı, taraf vekillerinin açıklamasından 32.000 TL’lik kredi mektubuyla ilgili olarak teklifi ve onay mektubunun bulunmadığı,

anılan teminat mektubu bakımından genel kredi sözleşmesi hükümlerinin uygulanacağı, davacı bankanın, davalı bankadaki mevcut olan TL mevduat hesabına 05.02.2003 tarihinde nakde dönüşerek alacak verilen 1.078.000 TL tutarındaki mevduatın davacı bankacı çekilen ihtarname sonucu faiz getiren menkul bir kıymetin olmaması nedeniyle, cevabi ihtarnamenin keşide edildiği 16.01.2004 tarihine kadar devlet tahviline uygulanan faiz oranı esas alınarak,

bu tarihten, dava tarihine kadar avans faizi oranı üzerinden davacı hesabının faiz getirisinin belirlendiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 239.896.74 TL’nin avans faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.