KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2010/11589 E., 2012/2738 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Şubat 2012
- Mahkemesi
- Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
293 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27/04/2010 tarih ve 2009/107-2010/106 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin ticari unvanı olan “Best Buy” markasını ilk olarak 1991 yılında ABD’nde tescil ettirdiğini, zamanla müvekkilinin markasının tanınmış marka haline geldiğini, aynı markanın tescili için davalı TPE’ne yapılan başvurunun davalı tarafından 556 Sayılı KHK’nin 7/1- b maddesi gereğince tescili talep edilen hizmetler için tanımlayıcı nitelikte olduğu gerekçesiyle reddedildiğini ancak bu ibarenin bütünü itibari ile orijinal bir sıfat tamlamasından oluşan slogan olduğunu ileri sürerek, davalı TPE YİDK’nun 2009-M-481 sayılı kararının iptaline ve marka tescil işlemlerinin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davaya konu başvurunun birleşik, türetilmiş ve özgün bir ifade olduğu, tescil kapsamındaki mağazacılık hizmetleri yönünden vasıf bildiren ve sektörde yaygın kullanımı olan bir ifade olmadığı, bu konudaki emsal nitelikte Ankara 2. FSHHM’nin 2009/82 K. Sayılı ilamının Yargıtay tarafından onanarak kesinleştiği gerekçesiyle davanın kabulü ile TPE YİDK’nun 2009-M-481 sayılı kararının iptaline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2010/11589, K. 2012/2738, 27 Şubat 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama