Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/11722 K.2010/12890

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 13.07.2010 tarih ve 2010/416 - 2010/396 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankanın Esenyurt Şube Müdürü Elbeyi Alemdağ ile görüşerek hesap açtırdığını, bu kişinin daha sonra Bayrampaşa Şubesi'ne tayin olması üzerine hesapların da Bayrampaşa Şubesi'ne aktarıldığını ve hesap cüzdanı verildiğini, 28.07.2003 tarihinde hesapta 1.009.000,45 GBP bulunduğunu, daha sonra bankaya müracaatında hesaptaki paranın 674.105,98 GBP olduğunun bildirilip fazlasının inkar edildiğini, yapılan araştırmada şube müdürünün bir çok mudinin hesabında usulsüz işlemler yaptığının tespit edildiğini ileri sürerek, şimdilik 334.794,41 GBP'nin 28.07.2003 tarihinden itibaren faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davacının dayandığı hesap cüzdanının sahte olduğunu, Bayrampaşa Şubesi'nde davacı adına açılmış herhangi bir hesap bulunmadığını, Esenyurt Şubesi'ndeki hesaptan da davacının bilgisi ve talimatıyla işlem gerçekleştirildiğini, bakiyesinin de davacıya ödenip hesabın kapatıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının boş dekont ve kağıtlara imza atmak suretiyle oluşan zarardan %40 oranında müterafik kusurlu olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen karar Dairemizce “mahkemece kabul edilen davacının müterafik kusur oranının hak ve nesafet kurallarına uygun olmadığı, banka ile sözleşme ilişkisinde bulunan davacının, kendisine kusur izafe edilen belgeleri 3. bir kişiye değil BK’nın 100. maddesi uyarınca bankanın eylemlerinden sorumlu olduğu banka müdürüne verdiği,

bu nedenle, davacıya yüklenen müterafik kusur oranının daha düşük belirlenmesi gerektiği” gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak davacının müterafik kusur oranın %10 olduğu kabul edilerek, davanın kısmen kabulüne 301.314,97 GBP’nin temerrüt faizi ile birlikte davalından tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.