Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/11756 K.2012/15852

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 11. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24/06/2010 tarih ve 2008/283-2010/386 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 09/10/2012 günü hazır bulunan davacı vekili Av. .... ile davalı vekili Av. .... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankanın Merzifon-Amasya Şubesi'nde bulunan kredili mevduat hesabından, 01.12.2006 tarihinde internet bankacılığı yoluyla toplam (13) adet işlemle (7) kişinin hesabına, müvekkilinin bilgisi ve izni bulunmaksızın, (27.700) TL tutarında havalenin gerçekleştirilip (6,5) TL komisyon ücretinin tahsil edildiğini, müvekkilinin hesabının karşılamadığı bu miktarı davalı bankaya ödemek zorunda kaldığını, bankanın müvekkilinin zararını karşılamadığını ileri sürerek, anılan meblağın temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan katınlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının şüpheli davranışları tespit edebilecek (Froud Detection) programları kullanmadığı, yine cep şifre uygulamasını da kullanmayarak olaydan sonra 19.01.2008 tarihinde seçimlik, 17.04.2008 tarihinde de zorunlu hale getirdiği, sıfır veya çok az bakiyeli ve işlemsiz olan davacı Şirket hesabına, gece yarısı müteaddit işlemlerle kısa sürede para aktarılmasını engelleyemeyen davalı bankanın zarardan sorumlu olduğu, ayrıca ispat yükü kendisine düşen davalı bankanın, davacıya verdiği şifre ve parolanın davacının kusuru ile ele geçirildiğini de kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.