Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/11777 K.2012/3289

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 47.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 28.04.2010 tarih ve 2009/431 - 2010/182 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 21.11.1995 - 24.02.1997 tarihleri arasında ve 12.05.1998 tarihinden devam eden sözleşmelerle T.C.D.D.

İşletmesi Genel Müdürlüğü’nün ithal ettiği her türlü malzemenin taşımalarında forwarderlık hizmeti verdiğini, 21.11.1995-24.02.1997 tarihleri arasında verilen hizmetlerde sözleşme gereği deniz taşımalarında navlun fiyatı ne olursa olsun davalı şirket tarafından taşıttırılması mecburiyeti nedeni ile malzemelerin davalı gemileri ile taşındığını ve net navlun bedelleri üzerinden F/F komisyonlarının davalı tarafından fatura karşılığı müvekkiline ödendiğini,

12.05.1998 tarihinde başlayan sözleşme döneminde 16.10.1998 tarihine kadar yapılan taşımalar itibariyle taşıma listesinin müvekkili tarafından davalıya bildirilmesine ve çeşitli müracaatlara rağmen davalının F/F komisyon bedelini ödemediğini ileri sürerek, 22.617,98 USD ile 15.745,36 DM’nın 16.10.1998 tarihinden itibaren %12 faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, T.C.D.D. ile müvekkili arasında yapılan genel taşıma sözleşmesi gereğince T.C.D.D.’na ait yüklerin müvekkiline ait gemilerle 01.04.1983 tarihinden itibaren taşındığını, anılan sözleşmenin 13.maddesine göre taşıtanın kendi namına yüklemeyi yapacak firmaları belirleyeceği, ancak ücretin ne şekilde kimin tarafından ödeneceğinin kararlaştırılmadığını, T.C.D.D. ile davacı arasında yapılan sözleşmede forwarding komisyonlarının taşıyan (Deniz Nakliyatı T.A.Ş.) tarafından ödeneceğinin kararlaştırıldığını, davacı ile T.C.D.D. arasındaki bu hükmün müvekkilinin onayına sunulmaması ve müvekkilince kabul edilmemesi nedeniyle davacının müvekkilinden komisyon bedelini isteyemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, davacının dava dışı T.C.D.D. ile imzaladığı 12.05.1998 tarihli yükleme ve sevk hizmetleri hakkındaki sözleşmede düzenlenen oranlar dikkate alınmak suretiyle hesaplanan forwarderlikhizmet bedelinden davalının sorumlu bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 15.646,56 USD ve 3.457,05 EURO'nun 21.01.2000 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.