Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/12138 K.2012/3666

Taraflar arasında görülen davada İzmir Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29.06.2010 tarih ve 2009/37-2010/91 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 18.03.1997 tarihinde “Fiberplast” ibaresini, şekil ile birlikte 1. sınıfta cam elyafı, örgü dokuma ve polyester imalinde kullanılan sertleştirici ve hızlandırıcı madde emtiası için marka olarak tescil ettirdiğini, davalının aynı ibareyi marka ve firma ismi olarak kullanarak markaya tecavüz ve haksız rekabette bulunduğunu, davalının 23.03.2005 tarihli markasının hükümsüzlüğü talebiyle ayrı bir dava da açtıklarını ileri sürerek, markaya tecavüz ve haksız rekabetin tespitini, men’ini, 8.000,00 TL maddi tazminatın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin 1994 yılından bu yana ticaret unvanında “Fiberplast” ibaresini kullandığını, davacının 1997 yılında marka tescili yaptırdığını, davacının kötü niyetli olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, tarafların ticaret unvanındaki kılavuz sözcüğün “Fiberplast” olduğu, davacının 02.01.1995 tarihinde, davalının ise (başka bir ad ile 07.09.1987’de) bu ibareyi 24.03.1994 tarihinde ticaret unvanı olarak tescil ettirdiği, buna göre davalının öncelikli hak sahibi olduğu, davacının “Fiberplast” ibareli markasını 18.03.1997 tarihinde 1. sınıfta emtialarda cam elyafı, örgü dokuma ve polyester imalinde kullanılan sertleştirici ve hızlandırıcı madde için tescil ettirdiği,

davalının “Fiberplast” markasını 23.03.2005 tarihinde 20, 37 ve 42. sınıflarda cam takviyeli polyesterden mamul depolama tankları, bu tankların tesisi, bakımı ve tamiri hizmetleri, mühendislik ve danışmanlık hizmetleri yönünden tescil ettirdiği, taraf markaları arasında görsel yönden farklılıklar bulunduğu, emtia sınıflarının da tamamen farklı olduğu, davalının bu markayı davacının emtia alanında kullandığına ilişkin bir kanıt bulunmadığı, markaya tecavüz ve haksız rekabet koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.