Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/12254 K.2012/3558

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22/12/2009 tarih ve 2008/492-2009/831 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, dava dışı Mor Reklamcılık Müzik ve Film Ltd. Şti. ile davalı MPP Medya Prodüksiyon Pazarlama Ltd.

Şti. arasında 31/12/2004 tanzim 01/01/2005 başlangıç tarihli 1 yıl süreli reklam pazarlama hizmetleri sözleşmesi imzalandığını, sözleşmeden doğan hak ve yükümlülüklerinin sözleşme hükümleri gereğince müvekkiline devredildiğini ve bunun karşı yana bildirildiğini, müvekkili tarafından sözleşmenin devralınması sonrasında 29/05/2005 tarihli KDV dahil 30.698,88 TL, 29/08/2005 tarihli KDV dahil 25.582,40 TL, 30/09/2005 tarihli KDV dahil 3.209,60 TL, 30/09/2005 tarihli KDV dahil 3.851,52 TL, 31/10/2005 tarihli 3.221,40 TL,

31/10/2005 tarihli 3.865,68 TL bedelli faturaların davalı yana tebliğ edilmesine rağmen anılan faturaların KDV bedellerinin ödenmediğini ileri sürerek şimdilik 10.743,00 TL ödenmeyen KDV alacağı ve sözleşmenin 6.3 maddesi gereğince işlemiş faiz olarak 5.000 TL'nin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 08/10/2009 havale tarihli dilekçe ile davasını ıslah ederek faiz alacağı talebinin 8.739,20 TL olduğunu belirtmiştir.

Davalı vekili, davacının alacağının olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, 10.743,00 TL'nin davalıdan alınıp davacıya verilmesine fazla istemin reddine karar verilmiştir. Kararı davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.