Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/12567 K.2012/3627

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13/04/2010 tarih ve 2009/232-2010/99 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “TUNATOURS” ibaresinin tescili için davalı kuruma başvurduğunu ancak davalı TPE’nin diğer davalıya ait “TUNA” markasını dayanak göstererek 556 Sayılı KHK’nin 7/1-b maddesi gereğince başvuruyu kısmen reddettiğini ileri sürerek, davalı TPE YİDK’nun 2009-M-3032 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili davanın reddini savunmuş, diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının başvuru konusu markası ile redde dayanak teşkil eden markanın ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğu ve 556 Sayılı KHK’nin 7/1-b maddesi anlamında tescil engelinin bulunduğu gerekçesiyle davalı Tuna Çelik A.Ş. hakkında açılan davanın husumet yönünden, diğer davalı hakkında açılan davanın ise esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.