Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/12569 K.2012/3637

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/04/2010 tarih ve 2008/352-2010/102 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin perakende ve toptan mağazacılık zincirleri işletmeciliği yaptığını, “FELICITAS” ibaresinin tescili için davalı kuruma başvuruda bulunmalarına karşın, talebin davalı tarafından 191368 numaralı “FELICITA” markası mesnet gösterilerek, 556 Sayılı KHK’nin 7/1-b maddesi gereğince reddedildiğini ileri sürerek, davalı kurumun 2008-M-4257 sayılı red kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının tescilini talep ettiği ibare ile redde mesnet markanın aynı ya da ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının tescilini talep ettiği ibare ile redde mesnet markanın ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.