Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/12700 K.2012/18229

Taraflar arasında görülen davada Şişli 5. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18/07/2006 tarih ve 2005/149-2006/278 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili ve davalılardan Aygaz A.Ş. vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 13/11/2012 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalılardan Aygaz A.Ş. vekili Av..... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkilleri Turhan ve Birgül’ün kızları, diğer davacıların kardeşi olan Ayşe ...’in 06.01.2005 tarihinde banyo yaptığı sırada karbonmonoksit zehirlenmesi sonucu vefat ettiğini, zehirlenmeye neden olan tüpün Aygaz AŞ’nin imalatı olduğunu, şofbenin ise davalı ... AŞ tarafından imal edildiğini, davalı ... AŞ’nin ise Tüpgaz Zorunlu Sorumluluk sigortacısı olduğunu, davalıların olayda sorumlu olduğunu ileri sürerek, ıslahla birlikte davacı baba için 8.500,00 TL maddi ve 15.000 TL manevi, davacı anne için 10.000 TL maddi, 15.000,00 TL manevi, davacı kardeş ..., ... ve İlham için ayrı ayrı 5.000,00’er TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...Ş. vekili, sigorta genel şartına göre, tüplerin kullanılmak üzere bulunduruldukları yerlerde infilakı, gaz kaçırması, yangın çıkarması sonucu oluşacak hasarlardan sorumlu olduğunu, olayın ise şofbenden kaynaklandığını, müvekkilinin sorumluğu bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ...Ş. vekili, olayın müvekkiline ait tüpün ayıplı olmasından kaynaklanmadığını, şofben baca bağlantısının ve havalandırmanın uygun olmadığını, sorumluluğun şofben firmasına ve tüketiciye ait olduğunu savunmuştur.

Davalı ...Ş. vekili, olay yerinde şofben montajı, tamiri, bakımının kendileri tarafından yapılmadığını, kullanım kılavuzlarında şofbenin nereye ne şekilde bağlanacağının belirtildiğini, yetkili servis aracılığıyla yapılmayan hatalı montajdan müvekkilinin sorumlu olmayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, olayın meydana gelmesinde davalı ... AŞ ve müdahil Arçelik AŞ’nin % 75, davalı ... AŞ’nin %25 oranda kusurlu olduğu, davalı ...nin poliçe hükümleri gereğince sorumluluğu bulunmadığı gerekçesiyle davalı ...hakkındaki davanın reddine, diğer davalılar yönünden davanın kısmen kabulü ile baba Turhan için 8.500,00 TL maddi ve 5.000 TL manevi, davacı anne Birgül için 10.000 TL maddi, 5.000,00 TL manevi, davacı kardeş ... ve İlham için ayrı ayrı 3.000,00’er TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren davalılar Aygaz A.Ş. ve Beko A.Ş’den müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili ve davalılardan Aygaz AŞ vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, davacıların murisinin banyo yaptığı sırada karbonmonoksit zehirlenmesi sonucu vefat etmesi nedeniyle şofben ve tüp imalatçılarının ve Tüpgaz Zorunlu Sorumluluk Sigortası şirketinin sorumluluğuna dayalı destekten yoksun kalma tazminatı ile birlikte manevi tazminat istemine ilişkindir.

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası yargılamanın açıklığı ilkesini kabul etmiştir. HUMK’nun 382 ve devamı maddelerinde hükmün nasıl tesis edileceği ve sonrasında kararın nasıl yazılacağı etraflıca hükme bağlanmıştır. Yargılamanın açık bir şekilde yapılması ve tesis edilen hükmün açıkça belirtilmesi ilke olarak kabul edilmiştir.

Bu nedenle, hükmün açık, anlaşılır, şüpheye yer vermeyecek şekilde infazı kabil olarak kurulması ve de en önemlisi sonradan yazılacak gerekçeli kararın kısa karara uygun bulunması gerekir. Aksi halde yargılamanın açıklığı ilkesi dolayısıyla kamu vicdanı zedelenmiş ve mahkeme kararlarına duyulan güven sarsılmış olacaktır.

Hatta, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu’nun 10.4.1992 gün ve 1991/7 Esas 1992/4 sayılı Kararı’nda da kısa karar ile gerekçeli kararın çelişik bulunmasının bozma nedeni sayılacağı içtihat edilmiştir.

Somut olayda mahkemece verilen kısa kararda “davacı kardeşler İlham ... için 3.000,00 TL manevi, ... ... için 3.000,00 TL manevi, ... ... için 3.000,00TL manevi tazminatın tahsiline ” karar verilmesine rağmen gerekçeli kararda “davacı kardeş ... için 3.000,TL manevi, davacı İlham için 3.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline” karar verilip davacı ... için manevi tazminata hükmedilmeyerek davacılar hakkında farklı hükümler kurulmak suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişkiye yol açılması doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2-Yukarıda açıklanan bozma sebep ve şekline göre davacılar vekili ve davalılardan Aygaz A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.