KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2010/12838 E., 2012/4090 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Mart 2012
- Mahkemesi
- İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi
- Birleşen
- İstanbul 1. Asliye Ticaret Mahkemesi 2000/357 Esas
Karar Metni
281 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 15/12/2009 tarih ve 2009/117-2009/163 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi birleşen davada davalı ...Ş.vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, asıl davada müvekkilinin tanınmadığı dönemde TRT’ye denetime göndermek üzere hazırladığı bir bandı davalıların eline geçtiğini ileri sürerek, FSEK’nun 68. maddesi gereğince 6.000 TL maddi ve 5.000 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline, muarazasının giderilmesine ve hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekilleri davanın reddini savunmuşlardır.
Mahkemece, Dairemizin 04.05.2009 tarihli bozma ilamına uyulmasına karar verilerek yapılan yargılama sonunda, davalı ...Ş. tarafından eser işletme belgesi üzerinde yazılı olan kayıtların değiştirilerek kaset üretimi yapıldığı ve adı geçen davalının davalı Liberal Tur Ltd. Şti. ile birlikte sorumlu olduğu gerekçesiyle davalı ...Ş. hakkında açılan davanın kısmen kabulü ile 2.000 Tl maddi ve 2.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile davalı Liberal Tur Ltd. Şti ile birlikte davalı ...Ş.’nden tahsiline karar verilmiştir.
Kararı davalı ...Ş. vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, birleşen davada davalı ...Ş. vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2010/12838, K. 2012/4090, 19 Mart 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama