Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/12905 K.2012/3375

Taraflar arasında görülen davada Edirne (Kapatılan) 2. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 14/04/2010 tarih ve 2009/153-2010/223 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, taraflar arasında, müvekkillerine ait otobüs ile davalı şirket adına her gün sırası geldiğinde yolcu taşınacağına dair 11.08.2005 tarihli sözleşme imzalandığını, davalının 03.09.2006 tarihinden itibaren müvekkillerine sıra vermediğini, bu durumun düzeltilmesi için 25.09.2006 tarihinde ihtarname keşide edildiğini, davalının da 27.09.2006 tarihli ihtarname ile sözleşmeyi feshettiğini bildirdiğini ileri sürerek, müvekkillerine ait aracın sözleşme gereği başka bir firmada çalışamayacağından, haksız olarak çalıştırılmadığı 03.09.2006 tarihinden, sözleşmenin feshedildiği tarihe kadar olan bir aylık süre içinde uğranılan zarara karşılık, şimdilik (5.000) TL maddi tazminatın temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemenin davanın reddine ilişkin kararı Daire'mizin 12.01.2009 tarihli ilamında yazılan gerekçelerle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyulduktan sonra, toplanan kanıtlar ve özellikle tanık beyanlarına dayanılarak,davacıların davalı şirkete bağlı olarak çalışmalarına rağmen aynı güzergahta çalışan davalı şirkete bağlı başka bir aracı rahatsız ettikleri, önünü kestikleri, trafikte sıkıştırdıkları, bu durumun yolcularda rahatsızlık yarattığının davalı şirkete iletildiği, buna göre davalının sözleşmeyi haklı nedenle feshettiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.