Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/12908 K.2012/4080

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20/07/2010 tarih ve 2009/23-2010/209 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin çok sayıda marka ve endüstriyel tasarım belgesinin sahibi olduğunu, davalıya ait şekil markasının 556 Sayılı KHK’nin 7/1-c ve 7/1-e maddeleri gereğince tescil edildiğini ileri sürerek, davalı adına tescilli markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının hak düşürücü süre geçtikten sonra dava açtığını ve müvekkiline ait markanın özgün bir kompozisyon içerdiğini bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalıya ait markanın kullanım ile ayırt edicilik kazandığı ve davacının hükümsüzlük davası açılabilmesi gerekli olan hak düşürücü süreyi geçirdiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.