Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/12951 K.2012/4570

Taraflar arasında görülen davada Konya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18/02/2010 tarih ve 2008/523-2010/119 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava konusu meblağ 14.510,00 TL'nin altında bulunduğundan HUMK.nun 3156 sayılı kanunla değişik 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle tetkikatın evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin müvekkilinden para tahsil ettiğini ve ödemediğini, bunun üzerine müvekkili tarafından davalı şirket aleyhine açılan davada Hannover Sulh Hukuk Mahkemesi'nce 4.831,71 Euro ana para ile faizinin müvekkiline ödenmesine karar verildiğini, kararın 26.03.2007 tarihinde kesinleşerek Apostille ile onandığını, Türkçe’ye çevirisinin T.C Hannover Başkonsolosluğu tarafından noter sıfatı ile 16.08.2007 tarihinde onaylandığını, ileri sürerek Hannover Sulh Hukuk Mahkemesince verilen kararın tenfizini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yabancı mahkemece usulüne aykırı bir şekilde gıyapta hüküm kurduğunu, lahey sözleşmesine göre tebliğ edilmediğinden kesinleşmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Lahey sözleşmesinin uygulanması suretiyle mahkeme kararının davalıya usulüne uygun olarak örnek 184 formun kullanılması suretiyle tebliğ edilmesi gerektiği, mahkeme kararında bu usulün yerine getirilmediği, bu hususun kamu düzenine aykırı bulunduğu ve ortada kesinleşmiş bir mahkeme kararından bahsedilemeyeceği gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.