Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/13021 K.2012/4956

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16.04.2010 tarih ve 2009/111-2010/100 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “MobilOfis” ibaresini 24/05/2007 tarihinde kullanmaya başladığını, markasının tescili için TPE'ye başvurduğunu, TPE’nün 2007/38163 sayılı “MobilOfis” markasını gerekçe göstererek 556 sayılı KHK'nin 7/1-b maddesi uyarınca başvuruyu reddettiğini, Markalar Dairesi kararına karşı YİDK'na yaptıkları itirazın da reddedildiğini, oysa başvuruya konu markanın müvekkili tarafından redde gerekçe gösterilen marka başvuru tarihinden önce kullanılmaya başlandığını ileri sürerek TPE- YİDK'nun ret kararının iptaline, tescil başvurularının kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu başvuru ile redde mesnet markanın 556 sayılı KHK'nin 7/1-b maddesi anlamında ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, 556 sayılı KHK'nin 7/1-b maddesindeki hususun redde mesnet markanın sahibi davalı şirket yararına gerçekleştiği, “MobilOfis” ibaresinin davacı adına tescilinin anılan KHK hükmüne aykırılık oluşturacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.