Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/13257 K.2012/3831

Taraflar arasında görülen davada İzmir Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23/06/2010 tarih ve 2008/57-2010/86 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin, kendi tasarımı olan menfezleri üretip piyasaya sürdüğü halde, davalıların, haksız olarak ihtarname çekip imalatını durdurmalarını talep ettiklerini, 2005/116 D.

İş sayılı dosyada tespit yaparak, Cumhuriyet Savcılığı’na başvurarak müvekkiline ait toplam 809 adet yarı mamul banyo menfezi ve 233 adet satışa hazır banyo menfezinin, 150 paket 50’lik karton kutuya el koydurduklarını, müvekkilinin ticaretinin böylelikle engellendiğini; ancak 25.02.2008’de alıkonulan bu malların, takipsizlik kararı verildikten sonra iade edildiğini, bu olaydan sonra müvekkilinin sipariş iptalleri ile karşılaştığını, davalıların haksız söylemleri ile kişilik haklarının ihlal edildiğini ileri sürerek,

10.000,00 TL maddi ve 20.000,00 TL manevi olmak üzere, toplam 30.000,00 TL tazminatın 27.03.2006’dan işleyen reeskont faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davalıların yasal hakkı olan şikayet hakklarını kullandığını, davalı müvekkillerince alınan bilirkişi raporunda, tasarımlar arasındaki benzerliğin tespit edildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, şikayet ve hak aramanın temel haklardan olup, Anayasa’nın koruması altında bulunduğu, davalıların geçerli tasarım tescilini kullanma eyleminde kötü niyetinin kanıtlanamadığı gerekçesiyle, sabit olmayan davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.