Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/13363 K.2012/3754

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 10. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17/12/2002 tarih ve 2001/304-2002/1311 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının 20/05/2000 keşide tarihli, 5.000 TL bedelli çeki keşide ettiğini, müvekkilinin bu çekin meşru hamili olduğunu, davalının oyalaması nedeniyle söz konusu çekin zamanaşamına uğradığını, TTK'nun 644. maddesi uyarınca davalının çek bedeli kadar sebepsiz zenginleştiğini, ayrıca çek tazminatından da davalının sorumlu bulunduğunu ileri sürerek, 5.250 TL'nın davalıdan tahsiline, asıl alacak olan 5.000 TL'na ödeme gününden itibaren %80 ve değişen oranlarda reeskont faizi işletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının elindeki çekin zamanaşımına uğramış olması nedeniyle bu çeke istinaden talepte bulunulamayacağını, müvekkilinin davacıya borcunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davanın TTK'nun 644. maddesine dayalı alacak davası olduğu, bu tür davalarda keşidecinin hamile borçlu olup olmadığının ancak davaya konu senedin hamil ve keşideci arasında kurulan temel ilişki nedeniyle düzenlenmesi halinde önem taşıdığı, somut olayda taraflar arasında böyle bir ilişkinin bulunmadığı, davacının tahsil edemediği çek bedeli kadar fakirleştiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 5.000 TL çek bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek %70 oranındaki temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı taraf, asıl alacağa ödeme gününden itibaren %80 ve değişen oranlarda reeskont faizi işletilmesini talep etmiş olup, mahkemece de 5.000 TL asıl alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek %70 oranındaki temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Mahkemece, %80 oranında faiz istenilmesine rağmen %70 oranında faize hükmedilmiş olup, bu husus davacı tarafça da temyiz edilmediğinden, asıl alacağa %70 oranını aşmayacak şekilde değişen oranlarda reeskont faizinin işletilmesine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde %70 sabit oranla faiz işletilmesine karar verilmesi doğru görülmemiş ve hükmün açıklanan nedenle davalı yararına bozulması gerekmiş ise de yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın anılan yönden düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.